וַתֵּ֡רֶא וְהִנֵּ֣ה הַמֶּלֶךְ֩ עֹמֵ֨ד עַֽל־הָעַמּ֜וּד כַּמִּשְׁפָּ֗ט וְהַשָּׂרִ֤ים וְהַחֲצֹֽצְרוֹת֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ וְכָל־עַ֤ם הָאָ֙רֶץ֙ שָׂמֵ֔חַ וְתֹקֵ֖עַ בַּחֲצֹֽצְר֑וֹת וַתִּקְרַ֤ע עֲתַלְיָה֙ אֶת־בְּגָדֶ֔יהָ וַתִּקְרָ֖א קֶ֥שֶׁר קָֽשֶׁר׃ (ס)
Tumingin siya, at narito, ang hari ay nakatayo sa tabi ng haligi, ayon sa kaugalian, at ang mga pinuno at ang mga trumpeta ay nasa tabi ng hari, at ang buong bayan ng lupain ay nagsasaya at humihihip ng mga trumpeta. Pinunit ni Atalia ang kanyang mga damit at sumigaw: “Pagtataksil! Pagtataksil!”
Rashi
On the pedestal. That is the king’s platform in the Beis [Hamikdosh] of Adonoy.20Alternatively, עַמּוּד merely refers to a location in that area that was set aside for the king.